Kaylee was onze tweede hond. Ze kwam bij ons wonen toen ze 8 weken was. We hadden toen al Tessa die 1 1/2 jaar was. Kaylee was een Tervuerense Herder en ondanks haar eigenaardigheden een schat van een hond. Ze is haar leven lang pup gebleven, bruisde altijd van energie en was altijd in voor een lekkere wandeling met de baas. Ze was gek op eten, en dat was haar ook wel een klein beetje aan te zien. Als ze op de bank lag en aandacht wilde ging ze met haar kop plat op de bank liggen, oortjes naar achter en dan net zo lang kwispelen tot ze een knuffel kreeg. Kaylee is 12 jaar en 4 maanden oud geworden. Het klinkt als een hele leeftijd, maar voor ons was het nog veel te vroeg, totaal onverwacht, ze stond nog volop in het leven. Ze is 1 1/2 dag ziek geweest en is uit zichzelf overleden. De dierenarts vermoedde een tumor in het lichaam die is gaan bloeden. Gelukkig heeft ze geen pijn gehad, maar het gemis is er niet minder om.

Cosmo hebben we op 2 jarige leeftijd uit het asiel gehaald. Het begon al goed, want ze bleek een flinke baarmoederontsteking te hebben. Ze is meteen geopereerd en knapte gelukkig snel  op. Ze is het grootste gedeelte van haar leven de baas is huis geweest. Alle katten en honden hadden gezag voor haar.  Ze vond het heerlijk om in de tuin te lopen en kon uren genieten tussen de plantjes. Het laatste jaar van haar leven kreeg ze een chronische bronchitis. Helaas hielpen medicijnen niet, maar ze kon er goed mee leven. Op 16 jarige leeftijd is ze overleden.Ze wilde niet meer eten en toen we naar de dierenarts gingen om een bloedonderzoek te laten doen was ze door het ritje naar de dierenarts toe door de spanning zo slecht geworden dat ze al bijna overleden was. We hebben haar in laten slapen.

Helaas heb ik veel te kort kunnen genieten van Pixel. Ze kwam bij me toen ze een maand of 4 - 5 was, samen met Cocktail en River. Pixel was "primrose", een heel zwaar bont valkje. Toen ze kwam had ze een miezerig kuifje, maar na een paar maanden groeide ze uit naar een prachtige valk met een mooie kuif ! Ik had haar nog geen 4 maanden toen ze plots heel benauwd werd, ging rochelen en niezen. We dachten aan een acute longontsteking en ze kreeg meteen antibiotica van de dierenarts. Na 1 1/2 dag zat er nog helemaal geen verbetering in, sterker nog, ze werd slechter. We zijn toen naar dierenarts Feld gereden, een vogelspecialist. Ze werd meteen opgenomen in de recoveryruimte en heeft twee maal stoom met medicijnen erin gehad. Helaas mocht het niet baten. Dezelfde dag is ze nog overleden. Na sectie bleek dat haar lever niet goed was, waardoor haar hart het niet aan kon. We hadden haar dus helaas nooit kunnen redden.

Yellow was ons laatste grasparkietje. Voor we valkparkieten kregen hadden we grasjes, maar omdat we over wilde stappen op een wat groter én sterker vogelsoort heb ik na Yellow geen grasjes meer gekocht. Hij is 7 jaar geworden en heeft al die tijd samengeleefd met de valkparkieten. Omdat hij geen partner had ging dit goed. Yellow is wel van jongs af aan een "kwakkelvogeltje" geweest. We moesten om de 3 weken zijn snaveltje en nagels knippen omdat die erg doorgroeiden. Verder zag hij er om de zoveel tijd niet echt fit uit, maar hij genoot vreselijk van zijn leventje in de grote volière tussen de valkjes, hij brabbelde er heerlijk op los en heeft me regelmatig in de maling genomen door het geluid van een broeds popje na te doen. Tijdens onze vakantie is hij overleden. Ik mis zijn gebrabbel en vrolijke capriolen.

Catootje was een cochinkrielkipje tarwe die helaas maar 3 jaar is geworden. Ze is heel lang broeds geweest en een week na de broedsheid is ze plots overleden. Ze was 's nachts uit haar nachthok gekomen en is buiten de ren gestorven. Ze was nog in een goede conditie, maar ik denk dat de broedsheid haar toch verzwakt heeft. Catootje was mijn tamste kip, erg jammer dat ze er niet meer is.

Daisy was een zilvertarwe cochinkrieltje. Ze was steeds ontzettend broeds en wat ik ook deed, ik kon haar niet op andere gedachte brengen. Op een gegeven moment raken ze dan behoorlijk verzwakt en zijn vatbaar voor ziektes. Daisy kreeg plots diarree en na een dag kon ze niet meer lopen, ze viel steeds om. Ze was ook erg mager. We hebben haar bij de dierenarts in laten slapen. Daisy was een ontzettend leuk kipje. Ze was erg tam en ondanks dat ze meestal in het nachthok zat heb ik erg van haar genoten. Het is wel een reden voor mij om nooit meer cochinkrieltjes te nemen. Dat broedsheid is toch wel een groot probleem.

Buffy was een buff cochinkrieltje. Ze is helaas maar 4 jaar geworden.
Het ene moment loopt ze nog lekker te scharrelen in de tuin en het andere moment lag ze ineens dood.
Buffy was altijd het laagst geplaatste kipje. Dat kun je ook zien aan haar kam, die had ze amper. Ze legde weinig eitjes en was het meest schuwe kipje. Ze durfde als enige niet uit mijn hand te eten. Ze genoot van haar zandbadjes in de tuin en was een meester in wormen vinden.....

Ons vierde kipje, Kaatje, hebben we herplaatst. Kippen kun je niet alleen houden, die vereenzamen snel. Omdat manlief geen kippen meer wilde ben ik op zoek gegaan naar een nieuw baasje voor haar. Ze woont nu bij een kipje die niet geaccepteerd werd door de andere kippen die die mensen hadden. Ze woont nu op het platte land tussen de cavia's, konijnen en paardjes in met het andere kipje en kan daar heerlijk vrij scharrelen !

Jedda heeft de gezegende leeftijd van 14 jaar gehaald. Jedda was een pastel velvet Chinchilla. Ze leefde samen met haar vriendinnetje Faroek die daarna helaas alleen zat. Omdat chin's van eenzaamheid kunnen sterven heb ik haar na een half jaar herplaatst bij een ander oud chinvrouwtje. Chinchilla's zijn leuke dieren, maar erg stoffig en omdat ik niet goed tegen hooi kan zal ik er geen meer nemen. Zelf er een bij nemen was dus geen optie. Faroek woont nu bij iemand waar ze veel aandacht krijgt, lekker veel los kan lopen en waar ze een vriendinnetje heeft.

Terra was een boeroendoek, dat is een Aziatische grondeekhoorn. Een erg leuk beestje, at uit mijn hand, maar verder nooit tam geworden. Hij woonde in een grote kamervolière. Een nadeel was dat hij wel erg stonk, hij sproeide urine. Helaas lees je dat niet in boekjes ;o) Verder ging hij in oktober in winterslaap ( ondanks dat hij bij kamertemperatuur zat ) en kwam er pas in april weer uit. Hij deed dan echt een jasje uit, was broodmager en zat onder de ontstekingen. Ondanks dit heeft hij de hoge leeftijd van 8 jaar gehaald.

We hebben in totaal 7 fretten gehad, met een maximum van 6 tegelijk. Ze leefde in een grote frettenflat in de woonkamer. Iedere dag mochten ze lekker rondlopen en haalde graag kattenkwaad uit.

V.L.N.R. bovenste rij :

Gonuts !, een heerlijk gek fretje, grote knuffel. Ik heb zoveel plezier aan hem gehad. Ik was zijn derde baasje en hij was 1 1/2 toen hij bij me kwam wonen. Hij heeft de hoge leeftijd van 8 jaar gehaald, maar had er wat mij betreft nog 8 aan vast mogen plakken. Deze mis ik nog het meest !

Meego, hij kwam als pup bij ons. Helaas is hij altijd een bijterd geweest. Dat was niet af te leren. Maar we wisten met hem om te gaan en precies hoe we hem op moesten pakken zonder dat hij in onze vinger hing ;o) Op 4 1/2 jarige leeftijd lag hij ineens dood in de kamer. Dat was heel erg schikken.

Kymba, ze kwam bij ons wonen via een vriendin van me die haar tijdelijk opgevangen had. Ik had net een fretje op veel te jonge leeftijd verloren ( Tyra, 14 maanden geworden, helaas staat ze niet op de foto maar leek op 2 druppels op Kymba. Tyra was ook een echte bijterd, maar haar dood heeft me erg aangegrepen, omdat ze binnen een paar uur nadat ze ziek was er niet meer was ) en ze bood me Kymba aan om de pijn te verzachten. Een schot in de roos, want Kymba was een geweldig fretje, zo lief vind je ze niet veel. Helaas is ze op 5 jarige leeftijd aan een tumor overleden. Tijdens de operatie bleek de tumor helemaal vast te zitten en hebben we haar niet meer wakker laten worden.

V.L.N.R. onderste rij :

Bongo, deze lieve schat heeft de eerste 1 1/2 jaar van zijn leven in een schuur gewoont, omdat de eigenaar bang voor hem was. Ongelovelijk, want dit was een hele grote knuffelbeer. Op 7 jarige leeftijd hebben we hem in laten slapen. Hij kreeg steeds aanvallen en uit de laatste kon hij niet uitkomen.Waarschijnlijk had hij insulinomen, iets wat veel voorkomt bij fretten.

Minka, dit was samen met Diesel onze eerste fret. We hebben ze als pup gekocht. Minka was een heerlijke knuffel, maar mankeerde altijd wat. Hij viel dan vreselijk af, kreeg toevallen en was meestal erg mager. Met een zeer hoog calorierijk voer konden we hem een beetje op gewicht houden. We dachten dat hij niet oud zou worden, maar hij heeft de hoge leeftijd van 9 jaar gehaald.

Diesel, het broertje van Minka, was ook een heerlijke knuffel. Hij was altijd de gezondheid zelve. Vooral in de winter had hij veel spekvet. Helaas is hij niet zo oud geworden. Op 5 1/2 jarige leeftijd kreeg hij een hersenbloeding en hebben we hem in moeten laten slapen.

 

 

website hit counter